شیر DBB بلوک-بلید فلنچی

درباره DBB فلنجی بلوک-تخلیه

مشخصات سریع 2" - 20" (DN50 - DN500) کلاس 150 - 600 API 6D، API 607، ASME B16.34، ISO 15848 A216 WCB، A351 CF8M، A182 F51 PTFE، نایلون، PEEK، فلز به فلز (استلایت 6) اتصالات انتهایی فلنجی (RF/RTJ)، بونت پیچی، دوبل بلوک و تخلیه در بدنه واحد، عملکرد دستی یا با محرک

اتصالات فلنجی——جایی که مشخصات خط لوله اتصالات انتهایی پیچی را ایجاب میکند

شیر DBB فلنجی همان عملکرد جداسازی شیر DBB ترانیون را انجام میدهد——دو نشیمن مسدودکننده مستقل با حفره تخلیه تأییدشده بین آنها——اما با اتصالات انتهایی فلنجی به خط لوله به جای جوش لب به لب. اتصالات فلنجی (وجه برجسته یا نوع حلقه مطابق ASME B16.5) روش استاندارد اتصال خط لوله برای کلاس 150 تا کلاس 600 در بسیاری از مشخصات تأسیسات است——بهویژه در سیستمهای لولهکشی فرآیندی که دسترسی تعمیر و نگهداری به اتصالات پیچی نیاز دارد که میتوان بدون برش و جوش مجدد لوله، آنها را باز کرد. شیر DBB جوش لب به لب (مانند سری DBB تمامجوش FLOWKS) شیر را بهطور دائمی به خط لوله متصل میکند——حذف آن نیاز به برش جوش و جوش مجدد جایگزین دارد. شیر DBB فلنجی از فلنجهای خط لوله باز میشود——چهار پیچ در هر فلنج (در اندازههای کوچکتر) یا دهها پیچ در اندازههای بزرگتر، اما اصل یکسان است: باز کردن پیچ، حذف، جایگزینی، بستن مجدد پیچ. بدون جوشکاری. بدون مجوز کار گرم. بدون بازرسی رادیوگرافیک جوشهای جایگزین.

آن دسترسی اتصال پیچی دلیل اصلی است که تأسیسات شیرهای DBB فلنجی را برای لولهکشی کلاس 150-600 مشخص میکنند——لجستیک تعمیر و نگهداری اتصالات پیچی سادهتر، سریعتر و ارزانتر از اتصالات جوشی در کلاسهای فشاری است که اتصالات فلنجی از نظر ساختاری کافی هستند. بالاتر از کلاس 600، اتصالات جوش لب به لب به مشخصات استاندارد تبدیل میشوند زیرا اتصالات فلنجی در کلاس 900 و بالاتر نیاز به پیچهای سنگینتر، سطوح واشر بزرگتر، و بارهای کشش پیچ بالاتری دارند که پیچیدگی تعمیر و نگهداری اتصال فلنجی را فراتر از محدودیتهای عملی برای بسیاری از نصبها میبرد. DBB فلنجی FLOWKS کلاس 150 تا کلاس 600 را پوشش میدهد——محدوده فشاری که در آن اتصالات فلنجی به اکثر نصبهای لولهکشی فرآیندی خدمت میکنند و جایی که مزیت تعمیر و نگهداری اتصال پیچی بیشترین ارزش را دارد.

بونت پیچی——دسترسی تعمیر و نگهداری بدون حذف شیر از خط لوله

بونِت (بخش بدنهٔ شیری که شامل ساقه، پکینگ و یاتاقان بالایی ترانیون است) از طریق اتصال پیچی بونِت به بدنه به بدنه متصل می‌شود——پیچی، نه جوشی. این طراحی بونِت پیچی امکان دسترسی تعمیراتی به پکینگ ساقه، یاتاقان بالایی ترانیون و مجموعهٔ توپ و نشیمن را بدون خارج کردن کل شیر از فلنج‌های خط لوله فراهم می‌کند. روش تعمیر: باز کردن پیچ‌های بونِت، بلند کردن مجموعهٔ بونِت (ساقه، پین بالایی توپ، پکینگ) از بدنه، دسترسی به حلقه‌های نشیمن و توپ برای بازرسی یا تعویض، نصب مجدد بونِت با واشر جدید، پیچ‌کردن مجدد، اعمال گشتاور مجدد. فلنج‌های خط لوله پیچ‌شده باقی می‌مانند——بدنهٔ شیر در تمام طول عملیات تعمیر به خط لوله متصل می‌ماند. این قابلیت تعمیر در محل، همان اصلی است که شیرهای توپی با ورودی از بالا FLOWKS برای سرویس خطوط لولهٔ مدفون و جوشی استفاده می‌کنند——تفاوت در این است که بونِت پیچی DBB فلنج‌دار برای نصب‌های با اتصال فلنجی کاربرد دارد که در آن‌ها خود فلنج‌های خط لوله نقطهٔ اصلی جداسازی هستند و پیچ‌های بونِت نقطهٔ دسترسی ثانویه برای تعمیرات داخلی می‌باشند.

واشر بین بونِت و بدنه یک عنصر آب‌بندی حیاتی است——این مرز فشار بین حفرهٔ بدنه (در معرض فشار خط لوله) و حفرهٔ بونِت (در معرض پکینگ و ساقه) است. مشخصات واشر با سیال فرآیندی و شرایط دمایی مطابقت دارد: واشرهای مارپیچی (سیم‌پیچی استیل ضدزنگ با پرکنندهٔ گرافیت یا PTFE) برای سرویس فرآیندی عمومی، واشرهای حلقهٔ فلزی برای کاربردهای دمای بالا و ضدآتش که در آن‌ها واشرهای مارپیچی تحت بار حرارتی مداوم تخریب می‌شوند. واشر هر بار که بونِت باز می‌شود تعویض می‌گردد——واشرها عناصر آب‌بندی یک‌بارمصرف هستند، نه قابل استفادهٔ مجدد. این الزام تعویض، رویهٔ استاندارد تعمیراتی در تمام طراحی‌های شیر با بونِت پیچی است——شما واشر را روی مرز فشار دوباره استفاده نمی‌کنید، هر بار که اتصال دوباره مونتاژ می‌شود واشر جدید نصب می‌کنید.

دابل بلاک و بلیت——همان معماری عملکردی، بستهٔ نصب فلنجی

معماری ایزولاسیون DBB در داخل بدنهٔ فلنجی مشابه DBB ترانیونی است: دو نشیمن مستقل فنردار که از دو طرف به توپ نصب‌شده روی ترانیون فشار می‌آورند، با یک حفرهٔ بلیت بین آن‌ها که از طریق یک پورت مشخص روی بدنه تخلیه می‌شود. نشیمن بالادستی فشار فرآیندی را از بخش فعال خط لوله مسدود می‌کند. نشیمن پایین‌دستی فشار را به سمت بخش ایزوله‌شده مسدود می‌کند. حفرهٔ بلیت هر دو نشیمن را به‌طور همزمان تأیید می‌کند——فشار صفر در بلیت تأیید می‌کند که هر دو مرز مسدودکننده در حال نگهداری هستند. رفتار عملکردی بدون توجه به نوع اتصال (فلنجی یا جوش لب‌به‌لب) یکسان است: نشیمن‌ها آب‌بندی می‌کنند، بلیت تأیید می‌کند، ایزولاسیون دوگانه و مستقل است.

تفاوت بین DBB فلنجی و DBB جوش لب‌به‌لب کاملاً در رابط نصب است——انتهای فلنجی برای اتصال پیچی خط لوله با قابلیت دسترسی تعمیراتی، در مقابل انتهای جوش لب‌به‌لب برای یکپارچگی دائمی خط لوله با حداکثر استحکام سازه‌ای و حداقل مسیرهای نشتی خارجی. هر دو پیکربندی همان عملکرد ایزولاسیون DBB را ارائه می‌دهند. انتخاب بین آن‌ها توسط مشخصات لوله‌کشی تأسیسات (آیا خط در این سایز و کلاس فشار از اتصالات فلنجی یا جوشی استفاده می‌کند؟)، فلسفهٔ تعمیراتی (آیا حذف در محل الزامی است یا نصب دائمی ترجیح داده می‌شود؟) و الزامات سازه‌ای و نظارتی کاربرد خاص تعیین...